logo

Zachodnia stonka kukurydziana
(Diabrotica v.virgifera)

Dorosłe żuki mają 4-8 mm długości, mają płaskie ciało z trzema szerokimi ciemnymi pasami na ich zółto-białym tle. U samców ciemne pasy są mniej lub bardziej zbieżne Samice żuka mają krótsze czułki, a ich brzuchy są duże żółte wypełnione jajami. U samców zakończenie brzucha jest bardziej okrągłe. Tułów jest żółto brązowy i nie jest nakrapiany co jest ważną cechą u obydwu płci. Larwy żyją w ziemi pomiędzy korzeniami i mają białawe, miękkie, podobne do larwy muchy ciało. Głównym żywicielem jest kukurydza, ale potrafi atakować także inne rośliny z rodziny traw. Szkody: większe szkody są powodowane przez larwy, które dostają się do wnętrza korzeni i wygryzają kanał w środkowej części. W efekcie roślina nie jest w stanie pobierać wystarczająco składników pokarmowych, rozwój zostaje spowolniony, roślina może nawet uschnąć. Białawy, nakrapiany kolor liści jest charakterystyczny i świadczy o braku składników odżywczych. Pośrednie szkody: rośliny z martwymi korzeniami często się opadają, czasami potrafią się odrodzić i wyprostować, w ten sposób tworzy się kształt „łabędziej szyi”, typowy przy szkodach wyrządzonych przez Zachodnią stonkę kukurydzianą. Takie zdeformowane rośliny sprawiają, że zmechanizowane zbiory są utrudnione a czasami niemożliwe. Dorosłe żuki powodują szkody przez gryzienie ziaren przy końcu niedojrzałych kłosów kukurydzy, mogą także uszkadzać znamię, co może powodować problemy z zapyleniem. Te szkody jednakże nie są tak istotne jak uszkodzenia korzeni spowodowane przez larwy